انجمن علمی مطالعات عالی هنر دانشگاه تهران مطالعات هنرهای زیبا 3 9 2023 02 20 Feminist protest art in the context of theory هنر اعتراضی فمینیستی در بستر نظریه 3 11 91863 FA حسین فرح‌بخش‌پور دانشگاه هنر اصفهان Journal Article 2023 04 16 Protest art is a current of contemporary art that is created by social activist artists and its purpose is to inform the general public about all kinds of institutionalized discrimination and oppression and to try to remove them from the society. Although much of the feminist art of the 1970s was protest art anyway, one group in particular earned the title "feminist protest art." After the social revolution of the 1960s in the United States, many artists (men and women) joined various political protest movements. Not only did many of the women artists active in the civil rights movement and protesting the Vietnam War participate in strikes and protest rallies, but they also founded their own feminist movements, in which social awareness and the struggle against women's oppression were combined with anti-semitic activities. They merged the war. This article aims to answer the question of what methods feminist artists used to express their protest art in the 1960s and 1970s and how the opinions of the second wave of feminism were reflected in such works with a descriptive and analytical method. The results show that since the second wave of feminism adopted a radical and irreconcilable approach, the artists of this movement have generally used sharp and biting language in their works هنـر اعتراضـی بـه جریانـی از هنـر معاصـر گفتـه میشـود کـه مـورد توجـه هنرمنـدان کنشـگر اجتماعـی بـوده و هـدف از آن آگاهـیبخشـی بـه عمـوم مـردم در مـورد انـواع تبعیضها و سـتمهـای نهادینه شـده و تـاش برای زدودن آنهـا از بسـتر جامعـه اسـت. اگرچـه بیشـتر هنرهـای فمینیسـتی دهـۀ 1970 م، بـه هـر حـال هنـر اعتراضـی بـود، یـک گـروه بـه طـور مشـخص عنـوان "هنـر اعتراضـی فمینیسـتی" را بـه دسـت آورد. در ایـالات متحـده پـس از انقـاب اجتماعـی دهـۀ 1960م، بسـیاری از هنرمنـدان (زن و مـرد) بـه جنبشهـای اعتراضـی سیاسـی مختلـف پیوسـتند. نـه تنهـا بسـیاری از زنـان هنرمنـد فعـال در جنبـش حقـوق مدنـی، و اعتـراض بـه جنـگ ویتنـام، در اعتصابـات و تجمعـات اعتراضـی شـرکت کردنـد، بلکـه آنهـا جنبشهـای فمینیسـت خـود را نیـز تأسـیس کردند،کـه در آن آگاهـی اجتماعـی و مبـارزه علیـه سـرکوب زنـان را بـا فعالیتهـای ضـدجنـگ ادغـام کردنـد. ایـن مقالـه بـر آن اسـت تـا بـا روشـی توصیفـی و تحلیلـی بـه ایـن پرسـش پاسـخ دهـد کـه هنرمنـدان فمینیسـت از چـه شـیوه هایـی بـرای بیـان هنـر اعتراضـی خـود در دهـههـای 1960 و 1970م اسـتفاده کردنـد و چگونـه آرای متفکـران مـوج دوم فمینیسـم در چنیـن آثـاری نمـود یافتـه اسـت. نتایـج حاصـل نشـان مـیدهـد از آنجایـی کـه مـوج دوم فمینیسـم رویکـردی رادیـکال و مصامحـه ناپذیـر اتخـاذ کـرده بـود، هنرمنـدان ایـن جنبـش نیـز عمومـا از زبانـی تنـد و گزنـده در آثـار خـود بهـره گرفتـه انـد. https://artstudiessj.ut.ac.ir/article_91863_0eec81918652a909cbf948a599b53ae8.pdf